CARTAS A ELISA (fragmento)

Ceamos no pequeno salón contiguo á lareira, desde a que nos chegaba unha calor morna e suficiente. A táboa de queixos e embutidos non tiña desperdicio: entre os primeiros, Idiazábal, de ovella, quesuco de Liébana, teto galego, manchego e, untados en torradas, Cabrales e Brie. Entre os embutidos, xamón de Teruel, chourizo de León, chacina de Langreo e salchichón pallés. Acompañamos todo cun Ribeira do Douro ben maduro. Para Susana case todo era novo. Na súa casa mataban o porco e facían viño. Da horta sacaban as hortalizas precisas para completar unha economía de autoconsumo. De modo que, exceptuando o leite e os queixos, que lle encargaban a unha curmá de San Lourenzo, apenas precisaban mercar nada na tenda.

–A partir de agora serei máis curiosa. Creo que estou a perderme moitas cousas.
–Xa estás devorando libros.
–Si, pero ademais de experimentar coa imaxinación quero facelo cos sentidos Xabier.

Susana transmitía unha gran excitación. Encantaballe descubrir recunchos inexplorados. Acompañamos a dourada cun viño que si coñecía: un mencía espeso e soberbio, matizado, froiteiro, que aguzaba aínda máis a potencia do gusto.
A miña nova invitada tomaba o seu tempo en saborealo todo e atopaba cadenciosamente parénteses que enchía de reflexións dunha esencialidade tamaña que non facían se non subliñar a súa madurez e a difícil sinxeleza coa que experimentaba unha vida plena que eu non quería contaminar por nada do mundo.
Tomamos unha augardente tostada e vella recostados no bancal, en silencio, a miña cabeza sobre o seu ombreiro e a súa cabeza sobre o meu ombreiro. De fondo soaba: "Suzanne takes you down to her place near the river... and she feeds you tea and oranges that come all away from China... and you want to travel with her, and you want to travel blind... for you´ve touched her perfect body with your mind."