FIGURANTES: A LACRA DOS POLÍTICOS INSTALADOS NA INERCIA

Nos meses que preceden aos comicios municipais é máis frecuente ver como os concelleiros mesmo dos municipios máis pequenos multiplican a súa presenza en actos de toda pelaxe, extraordinarios ou non, por máis que na xestión de moitas das iniciativas e acontecementos non teñan aportado nin un minuto do seu tempo ningunha. Non digo eu que non sexa importante o respaldo institucional nas iniciativas públicas ou privadas que melloran a vida dos veciños. O que intento transmitir é o luxo que supón para as facendas de territorio pequenos ver reducido o perfil dos concelleiros case que exclusivamente a papeis de representación, como está a suceder por doquier.
As corporacións locais modernas precisan do concurso de concelleiros que sexan sabedores da materia da que son responsables, no canto de delegar toda a xestión nos técnicos. A carga ideolóxica que hai detrás da toma de decisións conforme a un modelo, a un programa, se lles supón. Máis aló, na práctica diaria da cousa pública nas corporacións de tamaño pequerrecho e mediano teñen de ser os propios concelleiros persoas entendidas na súa area, con iniciativa para encher de contido os plans cuatrianuais e capacidade para mobilizar os recursos precisos para levalo a cabo, propiciando o marco no que os axentes sociais son xeradores de riqueza.
Para calquera empresa privada de tamaño limitado sería unha ruína manter figurantes exclusivos, sen interacción na xestión. Para esa optimización dos recursos humanos fai falla vontade política e, sobre todo, formación continuada e cultura do coñecemento no marco dun entorno tan cambiante como o que vivimos.
Os meros figurantes na escena política das corporacións locais son un lastre, aínda máis lamentable cando son elixidos dentro das filas da oposición como únicos interlocutores na resolución de temas pendentes, nun alarde de abuso de posición dominante e deslealdade por parte das institucións supra-municipais. Esa deslealdade institucional da Xunta é, xa que logo, miserenta. E non nos queda sequera o consolo de pensar que o tempo pon a cada quen no seu sitio, pois boa parte da sociedade anda distraída entre o fútbol, as telenovelas e as crónicas do baixo ventre. Aínda por riba, as cadeas monolíticas da extrema dereita, adictas á mensaxería golpista, proliferan como setas na tv. adicadas ao discurso de fácil calado que considera a Zapatero como o único culpable de tódolos males.
Por iso e máis importante que nunca insuflar de credibilidade a función pública no ámbito municipal, converténdoa en “xestión” de recursos postos ao servizo de decisións de progreso. A traxectoria de liderado no contexto de Estado ven de estar ostentada por opositores a notarías, procuradorías, inspeccións de traballo... O desexable e atopar aos mellores xestores entre os emprendedores, capaces de atopar os recursos para levar adiante as súas ideas de negocio ou as súas patentes con éxito e con boas prácticas. Neste senso, a renovación na cúpula do CEOE tamén era unha necesidade clamorosa.
A política municipal en asentamentos de menos de cincuenta mil habitantes non está para o exercicio gratuíto do onanismo nin pola ostentación do fugurantismo personalista reducido só a iso, remedando aos yanquis, e que xa é lei en parte dos concellos do área metropolitana inmersos na loita bipartidista da que os cidadáns non extraen beneficio ningún.