Os xuíces Varela e Marchena e os seus cómplices conspicuos e vitalicios no Tribunal Supremo en aras a respectar os dereitos dos criminais veñen de conculcar os de quen os persegue. As intervencións das conversas dos acusados na trama Gürtel cos seus avogados estaban tan autorizadas como as dos asasinos de Marta del Castillo co propósito de coñecer onde agocharan o cadáver. A “Xustiza” esta politizada. Os dereitos que son pois conculcados coa sentencia son os do propio Garzón, exquisito nos procedementos. Aguirre di que estamos diante dun día moi feliz para o Estado de dereito porque os fins non xustifican os medios. Varela e Marchena son instrumentos para defensa dos postulados do partido que volve a pechar filas e alegrarse da exculpación de Camps, por máis que o ex presidente deixara baleira a caixa da Comunidade para favorecer os negocios de O Bigotes, Correa, Crespo, Urdangarín, o xenro de Aznar, etc., etc.
A vinganza de Varela, Marchena e os demais membros do tribunal Constitucional é a afirmación do seu complexo de inferioridade desde a percepción de si mesmos como meros burócratas fronte a un modelo de xuíz que ten queimado a vida e a saúde na loita por que ningún transgesor da lei se sinta inmune por máis poder que teña: narcos, ditadores, banqueiros e políticos corruptos, organizacións criminais... Se Garzón non tivera existido o momento da “Xustiza” sería hoxe outro. A infame decisión dos mediocres membros do Tribunal Supremo deixa en mal lugar o prestixio do país na esfera internacional e só a mobilización popular dunha decisión que crea alarma social profunda pode restituir a credibilidade do noso sistema.
jueves, 9 de febrero de 2012
ALARMA SOCIAL. A INHABILITACIÓN DE GARZÓN
Labels:
Garzón,
politización do Tribunal Supremo
Santiago Casal Quintáns (Compostela, 1958) En Alhambra Longman convenceu á dirección para lanzar un plan de edicións en lingua galega, que incluía versións de Clásicos de Filosofía, traducións de literatura infantil xermánica ao galego... Máis tarde fundou a Editorial Tambre e todas as ganancias destinábaas a editar Anuario de tradicións galegas, Antoloxía de contos populares de Galicia, Galicia desde Londres (programas sobre a nosa cultura emitidos pola BBC), Historia de Galicia, etc,etc., así como traducións de A morte en Venecia ou Opinións dun pallaso. Dentro do selo de Xuntanza Editorial promoveu a tradución ao galego de Clásicos grecolatinos. Con Editorial Sementeira, iniciou a serie Keltia, sobre a pegada da cultura celta.Na súa traxectoria profesional recibiu recoñecementos varios, premios por carjar areón na carroseta, limpar letrinas nos spas de luxo, compactar a terra de polígonos 12 horas por xornada, embuchar peixe destripado, estibar espirituosos nas salas de festas, filtrar blanco de bocois para as campañas do Gran Sol... A súa vida está dividida entre o desempeño de profesións de sostén económico e o intento de entrega á súa vocación literaria.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Na Política non vale todo A Política, con maiúsculas, nútrese co debate das ideas. Naturalmente, ás veces haberá desencontro entre os ac...
-
Non se pode resolver a cuestión de Estado da violencia machista a forza de repetir discursos e máis discursos. Sí, son necesarios, como tam...
-
Só 3 de 70 bispos teñen informado en España á Fiscalía respecto dos abusos á menores por parte de curas das súas dioceses. Esta actitude ...
-
É tan distintivo o sistema de elección de candidatos dentro da formación veciñal de Alternativa dos veciños, en Oleiros, que os seus cont...
No hay comentarios:
Publicar un comentario