Hai cousas moi importantes que son de balde

O estoupido da cultura gastronómica ten seguido no tempo á efervescencia nos sesenta e setenta do goce sexual nas propostas máis diversas. Foi un avance respecto do sombrío escenario que viña trazando a maquinaria relixiosa, con tendencia involucionista para apoiar o control das masas, mandando a copular con fines reprodutivos e a comer para silenciar a fame, todo ilo en contra da evolución da especie humana, que tiña moi superado o comportamento puramente instintivo para acadar a sublimación dos sentidos, a percepción de ricos matices sutís no exercicio das actividades máis cotiáns. Namentres a Igrexa e outros fundamentalismos por acó e por acolá pecaminizan o pracer dende a tese de avalar a dor como unha ponte para achegarse a Deus, a sociedade máis liberada dos dogmas cultiva o hedonismo sen que ilo supoña ser insensible aos problemas dos demais. Recoñecer que hai unha diferencia entre engulir e degustar como tamén entre verquer seme ou aproveitar a infinita capacidade eróxena do corpo, masculino ou feminino, é un síntoma evolutivo. Aínda lembro os desgustos que estas opinións teñen causado en vellos do meu entorno familiar en épocas pasadas. Pero agora, grazas ás viaxes do Inserso, veñen de volta cunha mentalidade afanada na valoración das exquisiteces. Ben entendido que as cousas máis saborosas son as que introducen ingredientes que teñen que ver coa sabedoría transmitida de xeración en xeración, traballadas e servidas con agarimo. Onde estean unhas “simples” parrochas con cachelos pingados de aceite, tomados con deleite e sen mirar o reloxio, que se quiten os aglomerados informes da cultura da rapidez. Se cadra á recuperación pendente dentro da filosofía do Carpe Diem ten que ver co dano que ten feito á liberalidade non usos e costumes sexuais a irrupción da Sida. Agora que dispoñemos dunha cultura procedimental para previla e tamén dun arsenal terapeútico para convertela nunha enfermidade crónica que non ten por que reducir a esperanza de vida e probable que se retome o avance cultural a respecto do aproveitamento do sexo coma unha fonte importante de recursos para o pracer, para a relación inter-persoal, para o mellor coñecemento dos demais e para instalar un mellor estado de ánimo fronte ás adversidades. Ademais, é de balde.