A XUSTIZA ¿E IGUAL PARA TODOS?

¿Non axuda daquela o de ter diñeiro ou influencias para levar un proceso xudicial, a resistencia a imputacións, ate etapas máis avanzadas de defensa?
O historial desa Xustiza presuntamente igualitaria da que fala o Borbón está cheo de exemplos nos que os procesos se dilatan durante anos e os delincuentes a gran escala nunca devolven o diñeiro e como moito pasan catro, seis ou oito anos vivindo en rexímenes especiais, con tfno. Móbil para seguir atendendo os seus “asuntos”, champán e servizos de sexo profesionais.
A afirmación do rei enaltecendo a necesidade de transparencia non ten moito valor por estar feita fora de tempo. A monarquía estaba ao tanto das actividades do Urdangarín de marras desde 2006 pero agardou cinco anos para tomar medidas exculpatorias para a Institución, logo de que o xornal de Pedro J. Ramírez destapara o tema.
A defensa da honorabilidade que o rei intenta para manter impoluto o prestixio da Casa Real non é mais ca unha estratexia de mercadotecnia que vai unida neste momento crítico á vontade emerxente de presentar as contas do importe das asignacións que recibe a “Familia” a través dos orzamentos do Estado. Xestos todos eles tardíos e que fan pensar en que non terían sido tomados de non sacar o Mundo á luz as actividades do xenrísimo, aínda non imputado por mais que era o presidente da empresa que facía negocio non coa prestación de servizos reais senón sobre a base da utilización nepotista do seu vínculo coa Casa Real.
A “Xustiza” presuntamente igualitaria está administrada por homes e mulleres que non son alleos á influencia do entorno, das circunstancias concomitantes. Os ladróns de boas familias, os aforados, os que se sentan en cenáculos onde se decide o reparto das riquezas que outros producen co seu suor non devolven nunca a pasta e eluden a cárcere as máis das veces. Os directivos de Caixa do Mediterráneo, con contratos blindados, recibirán como castigo o mesmo dereito a prestacións sociais que un contribuínte respectuoso coa lei, por moito que a entidade non teña intención de reembolsar os depósitos aos impositores ate o ano 3000. De seguro que se se tratase dun pai roubando unha galiña para dar de comer aos fillos xa estaría durmindo en Teixeiro.